U bent hier

Home

De Hydrangea of Hortensia

Roefflaer Jos

Wie in de mei even langs Tongeren passeert en bij het zien van de prachtige 0 L Vrouwkerk overmand wordt met sterk religieuze ontboezemingen moet het zeker niet nalaten om het miraculeus Mariabeeld in deze kerk te gaan aanschouwen. Van begin mei tot einde juni troont dit eeuwenoude mirakelbeeld temidden van een zee van hortensia's of hydrangea's. Duizenden van deze bloemen worden van heinde en verre aangesleept om de hemelse gunsten voor genezingen, geslaagde geboorten en gunstige examenuitslagen af te smeken.
Dat de hortensia de eer van offergave voor de hogere krachten ten deel valt heeft niet alleen te maken met het feit dat deze planten zich gemakkelijk in pot laten kweken en op dit moment van het jaar in overvloed en versierd met mooie bloemen in de handel aangeboden worden. De hortensia is een vorstelijke bloem die met haar bijna bolronde trossen in vele kleuren het hart van de mens weet te veroveren. Het is dan ook de geknipte plant om iemand die men zeer nauw aan het hart draagt bij gelegenheid cadeau te doen. Bij moederdag swingen dan deze planten met hopen de winkels uit.
De hortensia is eveneens een prachtige tuinplant die de laatste jaren, na een lange tijd van vergetelheid, haar plaats in de tuin weer komt opeisen. Nog nooit is het aanbod hortensia's zo groot geweest. De tuinarchitecten tekenen geen tuin meer of hij bulkt letterlijk en figuurlijk uit zijn voegen van de hortensia's.

Inleiding

De hydrangea's of hortensia's zijn afkomstig uit Azië, Noord- en Zuid-Amerika. Alle soorten van hydrangea' s behoren tot de familie van de Saxifragacea of steenbreekachtigen. Dat de hydrangea in onze gewesten beter bekend staat als hortensia is te wijten aan de biologen von Siebold en Smith die de plant hortensia als tweede naam meegaven. Alle pittige verhalen over wulpse en verleidelijke dames die, verwikkeld in de meest liederlijke intriges, aan het doopvond van deze plant hebben gestaan zijn, tot grote spijt van velen, volkomen uit de lucht gegrepen.
De eigenlijke ontdekking van de plant staat op naam van de Franse botanicus Philibert Commerson die in 1767 een reis rond de wereld maakte en meer dan 500 nieuwe planten ontdekte.
De naam komt uit het Grieks en betekent watervat. Deze naam danken ze denkelijk aan de ongehoorde hoeveelheden water die deze planten op een dag kunnen verwerken. Ze staan dan ook het liefst op een wat zure, vochtige grond. Om een ruime mulchlaag (een tiental cm gazonmaaisel) aan zijn voet zal de hortensia u een seizoen lang dankbaar zijn.
Omdat de hortensia van een vochtige omgeving houdt, zal men aanraden ze op een beschaduwde plek te planten. Natuurlijk mogen dan deze plekken niet drooggezogen worden door het oppervlakkig wortelgestel van een of andere boom of struik. Vooral de bolhortensia of Hydrangea' s van het macrophylla-type vragen veel vocht.
Er zijn ook hydrangea's zoals de pluimhortensia's ( Hydrangea paniculata) die wel in de volle zon en op droge plekken terecht kunnen.
Ondanks een hortensia het op kalkgrond behoorlijk doet, zal men om bepaalde kleuren in de bloem te houden de ph drastisch moeten verlagen (vb de blauwe bloemen).
Wij onderscheiden drie grote types: schermen, bollen en pluimen. Van de bollen zijn de bloemen even groot en steriel. De schermen worden aan de rand gevormd door grote steriele bloemen en het centrale gedeelte wordt opgevuld door kleine fertiele bloemen. Bij de pluimen zitten zowel steriele als fertiele bloemen over gans de bloem verdeeld.
Tot slot zijn de meeste serrata's-, pluim- en klimbortensia's volledig winterhard. Enkel de Snow Queen en de Tennesse Clone van de quercifolia's kunnen onze winter in volle grond overleven.

Soorten

Bolhortensia of H. macrophylla

Dit zijn de meest voorkomende en de meest bekende cultivars die wij van de hortensia's kennen. Het zijn die winterharde soorten met hun bolronde of platte bloemschermen.
Men kan de hydrangea macrophylla volgens de bloemvorm in 2 verschillende groepen of typen indelen. Aan de ene zijde hebben wij de gevuldbloemige of bolvormige bloemen die bestaan uit allemaal steriele bloemen en de schermvormige of zogenoemde teller-(bord) of lacecap-(kanten muts)typen. Deze laatsten hebben een bloemscherm waar de buitenrand bestaat uit een reeks steriele bloemen en het binnenste bestaat uit viriele bloemen. Beide groepen vertegenwoordigen 96 % van het assortiment. De overige 4 % bestaat uit een aantal bijzondere soorten.
De macrophylla soorten hebben vaak af te rekenen met de voorjaarsvorst. In de vroege lente kan een combinatie van een bleke ochtendzon en een strakke oostenwind de jonge kruidige twijgen uitdrogen en doen afsterven. Wij laten dan best de oude bloemschermen staan.
Door een te vroege groei kan er slechte verhouting optreden zodat de zachte scheut in het voorjaar ten prooi valt aan de late nachtvorst. Wij zullen in dit geval de planten moeten beschermen.
De H. macrophylla laat zich eveneens gemakkelijk in pot telen. Met moederdag vinden wij zowel witte, roze, rode als blauwe variëteiten in de winkel. Deze planten zijn meestal kamerplanten en kunnen het buiten niet goed runnen. Er bestaan niet minder dan 500 soorten van deze hortensia's. Velen zijn uitstekend geschikt om in volle grond in de tuin te zetten.
Bij de H. macrophylla heeft men ettelijke ondersoorten zoals de H. serrata. Dit is een bossige bladverliezende heester die ongeveer 1,2 m hoog wordt.. Ze heeft dunne, rechtopgroeiende stengels met smallere, doffe bladeren het haar van de ander macrophylla' s doet verschillen. Deze vormt in het midden van de zomer tot aan het eind van de zomer platte roze, paarse of witte bloemschermen.

De fluweelhortensia of H. aspera

Deze wordt vaak verward met de H.. villosa maar is, in tegenstelling met deze laatste volkomen winterhard. De bladeren zijn erg groot, grijskleurig en viltig. Ze heeft een afschilferende bast, wordt ongeveer 2,5 m hoog en bloeit in de late zomer en vroege herfst in tuilen met in het midden kleine blauwe of paarse bloemen en aan de rand grote witte of paarsrode bloemen.

Andere soorten zijn: de H.aspera sargentiana en de H. aspera Strigosa;

H. aborescens of "Annabelle"

Deze alom bekende en geliefde hortensia met haar grote witte bollen van steriele bloemen is in veel tuinen terug te vinden. Ze is winterhard en groeit volgens de boekjes in de lengte en breedte tot 2,5 m uit.

De pluimhortensia, schapenkophortensia of H paniculata

Deze plant is afkomstig uit Azië, is winterhard en wordt in ons landgedeelte ook vaak als "schaapskop" omschreven. Ze wordt ongeveer 2,5 m hoog en daar de bloem gevormd wordt op het éénjarig hout kan men deze plant elk jaar in het voorjaar flink snoeien. Hierdoor wordt de hoogte en het volume van de struik in aannemelijke perken gehouden en kan men deze ook in kleine tuinen kwijt.
De meest gekende variëteiten zijn de rijkbloeiende "floribunda" en " grandiflora" cultivars. De vaak roomwitte bloemen verkleuren op zandgrond rood. De laatstgenoemde kweekt men ook op stam. Indien wij een dergelijk boompje in zijn vorm willen houden moeten wij elk jaar de takken tot op de stam terugsnoeien.

H. heteromalla

Dit is de reus tussen de hortensia's. Deze bladverliezende winterharde struik met witte bloemen wordt 5 m hoog en 3 m breed. De ruime, platte, open tuilen met witte bloemen verschijnen aan het eind van de zomer en de bloemen kleuren diep rood naarmate ze blijven hangen.

Eikenblad hortensia of H quercifolia

Deze hortensia wordt maar ongeveer 1,5 meter hoog. De bladeren zijn zeer sterk gelobd en vertonen alzo enige gelijkenis met een eikenblad (eik = quercus). Wij planten deze emigrant uit Japan op een zonnige, droge plek waar hij in leven en welzijn op het eind van augustus en aan het begin van september gaat bloeien. Een bijkomend aardigheidje aan deze plant is de herfstkleur van het blad. Na een reeks koude herfstnachten kleurt het blad purperrood in de zon.
De bloemen vertonen gelijkenis met de pluimhortensia. Ze zijn pluimvormig en meestal wit. Ook hier verkleuren sommige variëteiten rood. Wij hoeven deze dwergen niet te snoeien. Er zit wel een nadeel aan deze planten. Ze zijn niet allen winterhard (zie hoger in dit artikel). Alleen "Snow Queen" en "Tennesee Clone" kunnen ons klimaat overleven.

Klimhortensia of H. petiolaris of H. anomala

Dit buitenbeentje in de hortensiafamilie trekt zichzelf aan een muur op en kan gemakkelijk een oppervlakte van 2,5 X 2,5 m begroeien. De witte bloemen verschijnen in juni.
In het begin gaan wij de plant wat aanbinden maar later vindt hij wel zelf de weg.. Deze plant verdraagt zeer goed snoei en hij wordt eveneens aangewend als grondbedekker.
Mooi... maar kwetsbaar!!!

Hier volgen enkele soorten die zeer beschut moeten staan. Het zijn prachtige planten maar zonder de nodige winterbescherming zullen deze kleinoden de winter niet overleven.

H. involucrata

Is afkomstig uit Taiwan en wordt niet groter dan 75 cm. De struik heeft ronde, bedekte bloemknoppen.. De bloemschermen zijn bezet met een aantal witroze randbloemen. Een zeer mooie cultivar is de "Hortensis", die gevulde, roomwitte randbloemen heeft die later zalmroze worden.

H. villosa

Deze hortensia wil een beschutte, beschaduwde plek. Hij is afkomstig uit West-China en wordt ongeveer 1 m hoog. Zijn stengel en bladeren voelen viltig aan. Aan de rand van de bloemschermen zitten lilaroze (steriele) randbloemen. De fertiele violetkleurige bloemen zitten midden in de bloemschermen. Deze hortensia wordt vaak tot de H. aspera gerekend maar het is een aparte soort.

Standplaats

Alhoewel de hydrangea's geen onoverkomelijke eisen aan de samenstelling van de grond stellen waarin wij ze planten, verkiezen ze een vochtige, humusrijke grond. Daardoor zijn schaduwplaatsen echt geschikt om deze planten te zetten. Is de grond te zwaar dan vermengen wij deze met turf of compost. Is onze grond te zanderig dan werken wij eveneens vochthoudend organisch materiaal door de grond.

Snoeien

 

In het algemeen hoeft men de meeste hydrangea' s of hortensia' s niet veel te snoeien. Algemeen mag men stellen dat men door te snoeien de knoppen voor de bloemen van het volgend jaar wegneemt zodat wij een serieuze kans lopen om na een drastische snoei heel wat bloemen aan onze struik te moeten missen. Ondeskundig snoeien kan eveneens leiden tot een te sterke en verwilderende groei hetgeen de snoei van een hortensia nu juist zo'n ingewikkelde zaak maakt.
Op de eerste plaats is het belangrijk te weten met welke soort wij feitelijk te doen hebben.

H. macrophylla

Hieronder resulteren de grootste hoop van de hydrangea' s en deze bloeien allemaal op het tweejarig hout. Dit betekent dat de bloemen van volgend jaar op het hout groeien dat dit jaar of de vorige jaren werd gevormd. Als wij bij deze planten in de late herfst de scheuten gaan weghalen zijn de bloembotten voor het volgend seizoen ook weg. Daarom gaan wij in het vroege voorjaar snoeien. Indien wij dan de oude, dode takken weghalen dan heeft de plant nog tijd genoeg om nieuwe takken en knoppen te vormen voor volgend jaar.
De schermbloemige- of tellerhortensia' s moet men praktisch niet snoeien. Alleen het wegknippen van oude, dode en ons in de weg zittende twijgen is voldoende.
Bij de bolvormige hortensia' s moet men wat preciezer te werk gaan om ieder jaar bloemen te krijgen. Eerst knippen wij de uitgebloeide bloemen af tot net boven een dikke bloemknop. Deze zitten steeds net onder de uitgebloeide bloemen. Een bloembot is een dikkere knop die langs weerszijde van de stengel zit. Aan de éénjarige stengels zit er meestal een bloembot aan het uiteinde van de stengel en wij snijden hiervan zeker niets af.
Verder passen wij een onderhoudssnoei toe door:
zwakke stengels en hout ouder dan 3 jaar tot aan de basis weg te nemen
indien de struik weinig vertakt is snijden wij enkel jonge takken onderaan op 2 ogen in zodat de struik dan beter
vertakt.
indien er teveel takken in onze struik zitten gaan wij hem wat uitdunnen. Wij moeten onze struik luchtig houden.
Indien de Hortensia's het in onze tuin erg goed doen en stilaan dreigen uit te groeien tot serieuze struiken, kan hun groei geremd worden door een wortelsnoei toe te passen. Hiervoor steekt men kort langs de plant de wortels door. Hoe korter bij de plant men de wortels doorsteekt des te meer er bij de plant een groeistilstand optreedt.
Een wortelsnoei is eveneens aan te raden als men de struik te zeer gaat uitdunnen of teveel takken tot de grond gaat terugknippen. In dit geval krijgen de planten de nijging om lange uitlopers te vormen. Een dergelijke struik steekt eveneens al zijn energie in de groei ten koste van de bloemen want "snoeien doet groeien". Het afsteken van de wortels vertraagt de groei en leidt tot een compacte struik.

H. paniculata

Deze bloeit op de stengels die hetzelfde jaar gevormd worden. Deze snoeien wij tijdens de winter of in de vroege lente voor het uitlopen van de bloemen. Om mooie grote pluimen te bekomen snoeien wij elk jaar de scheuten terug tot op het onderste paar knoppen. Indien wij deze planten niet geregeld snoeien blijft de bloei achter of beperkt de plant zich tot het geven van kleine bloemen.

H. petiolaris

Van deze klimhortensia halen wij elk jaar alleen die twijgen weg die te ver van de muur of schutting groeien waaraan de plant staat. Indien wij dit niet geregeld doen moeten wij op een gegeven moment te drastisch ingrijpen en snoeien wij teveel bloemen weg.

Andere soorten:
H. a-spera: hier passen wij een onderhoudssnoei toe.
H. arborescens: deze bloeit op het éénjarig hout dat in het voorjaar gevormd wordt. We mogen dus het uitgebloeide
hout tot aan de basis wegnemen in de winter. Doen wij dit niet dan wordt de struik hoger en de
bloemen kleiner.
H. quercifolia: deze onderwerpen wij, indien nodig aan een onderhoudssnoei.
H. serrata: deze worden zelden gesnoeid.
Over het al dan niet laten zitten of wegnemen van de uitgebloeide bloemen kunnen wij hier ook nog wat kwijt. Het maakt in feite niet veel uit of wij de bloemen reeds na de bloei wegnemen. Ze bieden de plant geenszins bescherming tegen de koude.
Sommigen vinden de verdroogde bollen mooi, zeker als ze bedekt zijn met een laagje ijzel of sneeuw en laten ze daarom tot in het voorjaar aan de plant zitten. In het vroege voorjaar moeten ze toch weg en kunnen wij beter zien tot waar de stengels moeten afgeknipt worden. Dit gebeurt op een klein stukje boven de bovenste nieuwe knop. Deze knoppen hebben namelijk de meeste bloeikansen.
De oude bloemen vormen in het voorjaar ook een soort van bescherming voor de knoppen en jonge, tere scheuten als wij de struiken afdekken tegen de vorst met doeken, dekens, of ander, lucht doorlatende afdekmateriaal.

Bemesting en de kleur van de bloemen

De kleur van de bloemen van bepaalde roze rassen van de hortensia kunnen wel in de loop van de jaren veranderen. Deze die van het begin af witte bloemen hebben, blijven hun leven lang met witte bloemen getooid. Deze witte bloemen verkleuren tijdens hun groei seizoen wel naar rood of roze.
Planten met roze bloemen kunnen plots blauwe bloemen gaan produceren. Dit komt door een verlaagde ph (4.5-5.5) en de aanwezigheid van ijzer en aluminium in de grond. Dus als wij de plant gaan aangieten of bespuiten met blauwmiddel (in de handel te krijgen), geeft dat onze plant weer blauwe bloemen. Deze speciale meststof bestaat uit een 10 + 8 + 35 + 3% Mg fornule en er zit nog een zakje aluminiumsulfaat bij. Dit laatste geven wij best in het najaar.
Indien wij niet van deze frivoliteiten houden passen wij in het late najaar tot begin zomer een gespreide bemesting met een meststof met fornule 15-15-15 toe.
De overige meststof wordt in het voorjaar toegediend op het ogenblik dat de bloemtros een paar centimeter groot is.. De bemesting kan regelmatig herhaald worden tot begin juli.. Als men dan nog verder gaat met bemesten rijpen de nieuwe scheuten niet goed af en dit belemmert de vorming van stevige, gesloten bloemknoppen (bij de tweejarige). Met het geven van organisch mest beginnen wij vroeger in het voorjaar.
We mogen de plant niet te kort afsnijden anders zijn de bloemen weer roze. Ook jonge planten moeten wij niet te veel met chemicaliën bewerken.

Water geven

Hortensia's in een pot gaan wij 1 maal per week met pot en al 's morgens in een emmer met water onderdompelen tot de grond verzadigd is. Voor hortensia's gebruiken wij best geen kalkrijk leidingwater. De kalk in het water zorgt voor chlorose. Hierdoor ontstaat ijzergebrek doordat dit niet meer door de plant kan opgenomen worden..
Tijdens een warme, droge zomer hebben de hydrangea' s vaak erg dorst dus moeten zij dan regelmatig van het gepaste water voorzien worden.

Ziekten

Hortensia' s zijn niet erg gevoelig voor ziekten. Enkel aan het einde van de zomer bij lange droogte kan er spint op de hortensia voorkomen. Bij een lange vochtige periode treedt er soms witziekte op of komt de wollige bloedluis op bezoek. De witziekte bestrijden wij met een fungicide en de beesten met een contactvergift..
De laatste jaren vinden er soms aantastingen van wolluizen plaats op de hortensia' s.. Deze aantastingen kan men enkel met een zeer sterk contactvergif te lijf gaan (demic/taskor)

Kalken

Ondanks de hortensia niet zo zeer op kalk is gesteld kan men de plant toch af en toe verblijden met een gift van magnesiumkalk of zeewierkalk.
Voortplanting (15/8 – 15/9)

Stekken

Het stekken van de hydrangea kan op elk ogenblik van het jaar gebeuren.. Voor de amateur is het late voorjaar tot midden augustus de beste tijd. We knippen dan een niet bloeiende scheut met 2 tot 3 bladparen af
We snijden de onderkant van de scheut schuin af, halen de onderste bladeren weg en halveren de overige om vochtverlies te beperken. We plaatsen de stek, eventueel voorzien van stekpoeder, in een pot met goede stekgrond. Deze stekgrond kan bestaan uit cocopeat of een mengsel van turf en zand. Er mag meer dan één stek in de pot.
Wij trekken een plastiekzak over de pot en zetten hem op een beschutte plaats. Na een 2 - 4 weken hebben de stekken reeds wortels en mag de zak eraf.  Als de stekken goed geworteld zijn, potten wij ze apart op in een 7 cm pot. De potgrond stellen wij samen uit 3 delen goede potgrond, 2 delen turf en 1 deel goed verteerd stalmest of we vullen de potten met rododendrongrond of azaleagrond.
Wij zetten de planten op een beschaduwde en beschutte plek. De planten die in het voorjaar zijn gekweekt kan men, indien ze sterk genoeg ontwikkeld zijn op het einde van de zomer uitplanten. Deze die wij later gestekt hebben, overwinteren wij op een koele vorstvrije plaats.
In de lente kunnen de gestekte planten reeds uitgeplant worden. Door te toppen krijgen wij een goed vertakte plant. Geef de planten de eerste jaren flink wat water, bemest ze met een overheersend fosfor en kali houdende meststof zoals Thomasslakkenmeel en zwavelzure kalk en hou ze onkruidvrij.

Afleggen

Een veel gebruikte en zeer gemakkelijk vorm om hortensia' s te kweken is het afleggen. Bijzonder als wij een exemplaar van de plant die wij willen vermeerderen in ons bezit hebben. Wij graven een sleuf rond de plant. Hierin leggen wij de buitenste takken van onze plant en zetten ze eventueel met een ijzeren haakje vast. Met een scherp mens halen wij een stukje schors weg waar de tak de grond raakt.
Daarna strooien wij wat grond over de takken en laten zo'n 35 cm van het uiteinde van de tak onbedekt. Als wij de plant gedurende de zomer hebben afgelegd is de nieuwe plant tegen de volgende winter klaar om verplant te worden.

Delen

Oude, flink uitgegroeide struiken kan men ook gemakkelijk delen. Dan graaft men de struiken in de vroege lente op en steekt men met een scherpe spade de struik in verschillende stukken. Deze stukken kunnen dan onmiddellijk de grond in. Men mag ze wel niet vergeten water te geven gedurende de volgende zomer.

Terracottem

Daar een hortensia veel water nodig heeft. is het aan te raden om de standplaats voor een hydrangea zo vochtig mogelijk te houden. Daarom voegen wij aan het plantgat een flink gedeelte humus in de vorm van GFT -compost toe. Nadat de plant is aangeslagen kan men het vochthoudend vermogen van de grond bevorderen door onder de struiken te mulchen met grasmaaisel, afgevallen bladeren of gehakseld snoeihout. Op zeer droge en zanderige plaatsen verhogen wij de overlevingskansen van onze hydrangea' s aanzienlijk door wat terracottem in de grond te werken om uitdroging tegen te gaan.

Overwinteren

Het overgrote gedeelte van de hydrangea's is redelijk winterhard. Takken en knoppen kunnen de vrieskou ongestoord verdragen. Bij strenge vorst kan het wel eens gebeuren dat het wortelgestel van pas geplante hortensia' s in potten bevriest. Niet dat dit de plant schaadt maar indien er dan een schrale wind aan te pas komt gaan de bladeren en takken uitdrogen en sterft. de plant. Een hydrangea in pot overwinteren wij best op een vorstvrije lichte plaats. Voor jonge planten die in
het voorbije jaar gestekt zijn kan een koude bak een geknipt winterverblijf zijn.

 

Het grootste probleem voor de tuinder is de vorstgevoeligheid van de jonge bloemknoppen die vroeg in het voorjaar uitlopen. Als dezen door de vorst worden aangetast is de bloem voor het komende groeiseizoen naar de Filistijnen. Wij kunnen de pas uitgelopen twijgen en bloemknoppen beschermen door' s nachts een vliesdoek, laken of bruin papier over de struiken aan te brengen. Noppenfolie of plastiek is minder aanbevolen want dit hout de atmosfeer rond de plant te vochtig. Het is in dit verband ook raadzaam om elke morgen na een vriesnacht de bedekking van de
hortensia' s weg te nemen.

Als kamerplant

De hortensia' s die in de tuin groeien en die wij in de huiskamer zetten verschillen in geen enkel opzicht van elkaar. Alleen de behandelingswijze gaat maken of wij met een tuin- of een kamerhortensia te maken hebben.
Een kamerhortensia kweken wij een hele zomer buitenshuis op en eind oktober - begin november brengen wij ze in de serre. Vanaf december verhogen wij de temperatuur en wordt de plant geforceerd om tegen april - mei te bloeien. Deze plant kan naar gelang de temperatuur die in huiskamer wordt aangehouden maximaal een paar maanden bloeien. De ideale temperatuur om een hydrangea in topconditie te houden bedraagt 14 0 C met een luchtvochtigheid van 60 tot 70 %.
Om te voorkomen dat de sappige, zachte scheuten beschadigd worden wachten wij tot na 15 mei (ijsheiligen) om de planten in de tuin terug uit te planten. Wij snoeien de twijgen tot op de laagste 2 ogen terug. Zo krijgen wij stevige, goedvertakte planten. In het najaar zetten wij deze planten weer terug in de serre en beginnen terug met het forcering van onze hortensia' s. Indien wij geforceerde planten kopen dan behandelen wij hen na de bloei op eenzelfde wijze en kunnen wij ze verder als gewone tuinhortensia' s verder kweken.

Redenen om niet te bloeien

Hortensia' s kunnen om diverse redenen het vertikken om te bloeien. Een eerste en veel voorkomende reden is dat de bloemknoppen in het voorjaar bevroren zijn. Om dit te voorkomen kunnen wij de plant tijdens de koude voorjaarsnachten afdekken met kranten, doeken of flodderplastiek.
Een tweede en eveneens veel voorkomende reden is dat wij de planten te laat gesnoeid hebben in de zomer. Vooral de planten die op het tweejarig hout groeien zullen hierdoor geen of onvoldoende gevormde bloemknoppen aanmaken en dan hebben wij ook geen bloemen volgend jaar. Om dit te voorkomen snoeien wij niet of enkel als het echt nodig is en dit na de bloei.
Een derde reden om niet te bloeien is omdat onze plant te zeer in de schaduw staat. Een hortensia wordt dan wel verkocht als een schaduwplant maar ze moet wel voldoende lucht en licht hebben. Indien wij onze plant onder een heleboel andere planten gaan verstoppen of ze op een plaats zetten waar zelden een straaltje zon komt, zullen er geen bloemen aan komen.
Tenslotte gaat de plant geen bloem geven als wij teveel stikstof aan de plant gestrooid hebben. Zoals bij elk levend wezen denkt ook een plant pas aan haar nageslacht, als ze het wat minder heeft. Een plant die een overvloed aan voedsel heeft zal alles in zijn eigen groei steken en niet aan bloemen (haar nageslacht) beginnen.

Drogen

Hortensiabloemen doen het uitstekend in gedroogde vorm in bloemstukken. Het drogen van bloemen gaat het beste met de bloemen van de rode en de roze variëteit van de Hydrangea macrophylla, maar ook de soort Annabel is geschikt.
De bloem moet eerst volop kleur en buiten afgehard zijn voordat zij wordt gesnoeid (kamerhortensia's zijn niet geschikt). Indien wij de bloemen te vroeg afknippen gaan ze verwelken. De bladeren moeten aanvoelen als papier. De bloem moet met een steel van ongeveer 2Ocm afgeknipt worden.
We nemen alle bladeren weg en hangen ze in een donkere, warme plaats op. In de volle zon kleuren de bloemen bruin.
Een andere mogelijkheid is om de bloem in een vaas te zetten zonder water op een niet vochtige plaats, uit de zon. Op deze manieren kunt u het langst en het meest genieten van uw hortensia.